Vanmorgen moesten we dus heel vroeg uit de veren. 5u liep de wekker af. Na een kattenwasje, snel iets van het ontbijt mee gegraaid en dan richting 'Birds Under Water', de organisatie waarmee we met de lamantijnen gingen zwemmen. Het was maar 5 minuutjes rijden dus we waren ruim op tijd daar. Het was trouwens behoorlijk koud. Slechts 3 graden gaf mijn gsm aan. Dus dat gaf ons al geen goede moed. Gelukkig kregen we wetsuits aan en is het water rond Crystal River het hele jaar door rond de 23°C. Dit is ook de ideale temperatuur voor de lamantijnen in de winter. In de zomer trekken ze naar de Golf van Mexico maar van de maanden november tem maart zijn ze dus vooral te vinden in de waters en rivieren van Florida. Crystal River en het naburige Homosassa Springs zijn trouwens de enige plekken in Florida waar je met deze dieren mag zwemmen en er zo dicht bij kan komen.
Er gingen nog 3 koppels uit Utah, Pennsylvania en Oostenrijk mee. We waren dus met 8. Onze gids was Rob en de stuurman Rick. Eerst kregen we nog een filmpje te zien met instructies van wat we vooral niet mochten doen met de lamantijnen. Het zijn heel rustige, zachtaardige dieren die vooral op de bodem van de rivier liggen om te eten, slapen of kakken/scheten laten. Het is de bedoeling om ze zo weinig mogelijk te storen. Dat werd er goed ingepeperd.
Rob en Rick waren vriendelijke, vlotte mannen die veel over de dieren wisten en dit werk al jaren deden. We hadden speciaal deze vroege toer geboekt omdat we dan als eerste in het water zouden liggen want er zijn natuurlijk nog een boel andere organisatie die zulke toeren aanbieden maar niet zo vroeg. We waren inderdaad de eerste die aankwamen bij de Three Sisters Springs, de bronnen waar meestal de meeste lamantijnen te vinden zijn. Het water was hier ook heel helder. In het begin zagen we er maar 2 maar al snel kwamen er meerdere aan gedreven. Op een bepaald moment telde ik er 15. Er was ook een moeder met haar kalf, Ruffles. Rob, onze gids, vertelde dat ze de lamantijnen hier namen geven en dat ze de meeste ook elk jaar terug zien. Ruffles was zijn vriend, een heel nieuwsgierig jonge lamantijn. Als het diertje aankwam gedreven zei Rick dat we heel stil in het water moesten blijven liggen en dan kwam hij echt bij sommige mensen 'snuffelen'. Heel grappig. Om goed te drijven kreeg iedereen ook een water noodle zoals je op de foto's kan zien.
Na ruim 1 uur gingen we terug ons bootje in. Rick en Rob hadden ons gewaarschuwd dat we het koud zouden hebben als we uit het water zouden komen en dat was niet gelogen. Gelukkig hadden we nog wetsuits aan. We stopten nog bij een kleine baai waar er nog dieren zouden kunnen zijn. Het water was hier echter zo troebel dat je nog geen halve meter ver kon zien onder water. Maar al snel kwamen er verschillende lamantijnen aan "gezwommen". Nu kon het spektakel pas echt beginnen. Waren de lamantijnen bij de bronnen heel rustig dan gingen deze nog al te keer. De Oostenrijkers in ons gezelschap werden zelfs geknuffeld door een groot exemplaar. Het dier slaagde er zelfs in om de rits van z'n wetsuit een stukje open te krijgen. Hilarisch en Rob voegde er natuurlijk aan toe: 'Pas maar op want meestal wil hij meer dan knuffelen alleen'. Er kwamen nog heel wat dieren bij en je mocht ze nu ook aanraken als ze vlakbij waren. Sommigen draaiden zich op hun rug zodat je echt hun buik kon strelen. Eigenlijk zoals honden ook wel doen. Heel grappig om te zien. Aangezien de dieren "actief" waren, was aanraken geen probleem vertelde Rob. Enkel als ze liggen te rusten mag dat absoluut niet. Ze knuffelden ook nog anderen en Vinnie ontsnapte niet aan een knuffel.
Het was intussen als bijna 8u45 en er waren ook al enkele boten van andere organisaties aan gekomen. Dus besloten Rob en Rick dat we zouden terugkeren. Om 9u meerden we terug aan. Rob en Rick zeiden zelf dat dit een heel goede toer was geweest met veel lamantijnen en veel activiteit. De vorige dagen hadden ze veel minder dieren gezien omdat het toen warmer was. Echt een geluk bij een ongeluk dus dat het vanmorgen zo koud was.
We hebben echt genoten van deze belevenis. Ik vond het persoonlijk een van de mooiste ervaringen ooit met dieren/de natuur. Echt heel speciaal om met deze grote, zachtaardige reuzen te zwemmen. Echt een aanrader. Als je ooit in Crystal River bent en je wil gaan zwemmen met lamantijnen, slechts 1 adres: Birds Under Water!
Rond 9u30 waren we terug bij het hotel. Het ontbijt stond er nog altijd. We hebben hier nog een paar dingen meegenomen en zijn meteen naar de kamer gegaan. Om 11u moesten we pas uitchecken dus we hadden nog tijd voor een douche. Daarna gingen we verder naar Bradenton waar we vanavond weer in een Super 8 motel slapen. Eerst even een Publix binnen voor picknick want onze magen rammelden. We stelden de gps in op een parkje in de buurt waar we hoopten dat er picknicktafels zouden staan. Rond 12u kwamen we er aan. Bleek dat in het park een aantal baseballveldjes lagen en dat het opening season was. We hebben eerst snel de picknick naar binnen gewerkt en zijn toen even gaan kijken naar de kinderen die er aan het baseballen waren. Dit was eens iets onverwachts, ongepland en de echte Amerikaanse cultuur. Ook weer heel leuk om eens mee te maken. Al werden we soms wel wat raar bekeken met onze camera's. Na 45 minuten reden we verder.
Volgens de gps zouden we tegen 15u in Bradenton zijn. Niet ver van ons hotel lag nog een natuurparkje waar we ook nog even naartoe wilden gaan. Maar onderweg kwamen we in de file terecht. De politie had een stuk highway afgezet en we moesten er dus van af. Na wat gesukkel met de gps slaagden we er toch in om terug op de snelweg te komen en bleef de verloren tijd beperkt. Tegen 16u arriveerden we dan bij ons hotel. We besloten om niet meer naar het park te gaan en het kalm aan te doen voor de rest van namiddag en avond. We zijn even bij het zwembad gaan liggen. Vinnie heeft er wat gelezen en ik heb een plonsje gemaakt. Deze morgen maar 3°C maar sinds de middag was het ruim 25°C. Lekker weertje dus.
Ik rook naar de chloor toen ik uit het zwembad kwam en ben me nog gaan douchen. Tegen 19u zijn we gaan eten bij de Applebee's vlakbij ons hotel. Het was weer lekker. Vinnie had macaroni met kaas, spek en kip en ik ribbetjes. En daarmee zitten we weer aan het einde van de blog voor deze dag. Morgen is ons eindstation Homestead, een stadje net voor de Keys. Onderweg gaan we naar het Myakka River State Park en misschien ook nog een kort bezoekje aan de Everglades.
Afstand: 141 mijl/226,9 km
Groeten,
Vinnie & Jeroen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten