The Deep South & Florida 2017: Dag 5: 26 februari Pensacola

Vandaag gaat Jeroen de blog eens voor een keertje niet schrijven.

Over de vorige dagen wil ik alvast nog een kleine aanvulling met wistjedatjes meegeven:

Dag 1: In het hotel Ibis Budget in Zaventem kan je niet alleen overnachten, maar ook een discoparty in de douche houden. De ingebouwde ledlichtjes in de doucheknop veranderen automatisch in een regenboog van kleuren die onmiddellijk voor een gepaste sfeer zorgen.

Dag 2: Tijdens de Mardi Gras parades in New Orleans smijten ze niet alleen de beruchte parels. We hebben hier trouwens een kilo of 5 van verzameld. Sommige carnavalsgroepen hebben hun eigen 'statussymbool' en smijten hier dan ook mee. Zo heb je de carnavalsgroep Muses, die in het teken van de vrouw staat. Zij zijn plaatselijk berucht om de prachtig versierde schoenen die ze in het publiek gooien. Aangezien ze dit niet even talrijk als de parels verspreiden, is het als het ware een eer onder de lokale bevolking om een schoen te kunnen bemachtigen. De volgende dag gingen de gesprekken dan ook als volgt: Did you go to the parade? (yes), Did you see Muses? (yes). Did you catch a shoe? (yes) OMG I'm so jealous, .... Om een of andere reden waren we graag gezien door de Muses, want we hebben maar liefst 2 schoenen kunnen bemachtigen. Volgens mij ligt dit aan de charmes van Jeroen :p

Verder was het opvallend dat de scholen die deelnamen volledig blank of zwart waren. 'Gemengde scholen' hebben we niet gezien.

Dag 3: Wist je dat Royal Street en Frenshman Street veel leuker en gezelliger zijn dan de fameuze Bourbon Street? In deze laatste straat is er overdag amper iets te beleven, buiten vieze geuren op te snuiven en enkele vuile cafés die nog aan het uitbollen zijn van de nacht ervoor. 's Avonds kan je er enkel Jersey Shore toestanden terugvinden de cafés die stuk voor stuk monotone dance draaien. Frenshmen Street daarentegen heeft heel wat leuke cafeetjes waar live muziek terug te vinden is, die zich tot buiten op straat verplaatst. Mensen zijn er niet allemaal dronken, maar dansen gezellig op straat of gaan enkele kunstmarktjes af waar lokale mensen hun meesterwerkjes verkopen. Royal Street heeft diezelfde sfeer overdag. Decatur Street verbindt deze straten en daar vermengen de 2 subculturen elkaar en zitten vooral zwervers en te laat geboren hippies te tokkelen.

Dag 4: Mardi Gras niet alleen in New Orleans gevierd wordt, maar langs de ganse zuidkust. Voor mensen die 'buit willen' is New Orleans niet persé de beste plaats. Dit merkten we aan de mensen die terugkwamen van de parade in Orange Beach en langs onze auto wandelden. Naast de parels hadden ze er ook veel snoep, knuffelberen en ander speelgoed gevangen. Sommigen gooiden het teveel aan parels zelfs in de open ramen van de aanschuivende auto's.

Op naar dag 5 dan.

Vandaag hadden we de wekker weer om 7.00 gezet, maar natuurlijk werd ik weer iets vroeger wakker. Om 7.30 konden zaten we al aan de ontbijttafel en kregen we het gezelschap van 2 oudere mensen die met hun trailer van de ene naar de andere carnival fair reisden. Ze hadden een grote boerderij waar dat ze paarden en stieren voor rodeo's trainden en varkens voor de varkensraces. Met een volle maag laadden we onze koffer is in de auto met een handig wagentje waardoor we niet teveel moesten sleuren naar de parking.

Daarna gingen we richting luchthaven en het wisselen van de auto's ging vlotter dan verwacht. Tegen 9.15 zaten we al in onze donderbruine Nissan Altima van Alamo. Onze eerste stop was een Walmart om het middageten te voorzien. Rond 11.00 waren we bij onze eerste tussenstop Fort Pickens bij Pensacola Beach. Dit is een historisch, militair fort waar ooit nog Geronimo (nee,niet Stilton, maar de Indiaan) gevangen heeft gezeten. Zowel de laatste 10 mijl heen en terug naar dit bouwwerk was indrukwekkend. We reden met onze auto door sneeuwwitte duinen en stranden langs beide kanten van de weg.

We moesten hier wel een beetje haasten want we hadden op de weg naar het park al gelezen dat in Gulf Breeze, een stadje waar we door moesten, vanaf 14.00 de wegen zouden afgesloten worden wegens alweer een Mardi Grasparade. Die moesten we zeker voor zijn. Om 12.30 passeerden we daar gelukkig al. Er stond een massa volk langs het parcours te wachten op de start. Iets verder passeerde we de hele karavaan van meer dan 40 wagens die zich al op een rij langs de kant van de weg hadden klaargezet. De opluchting was groot dat we deze keer op tijd passeerden.

Rond 14.00 kwamen we aan bij het Eden Gardens State Park. We picknickten daar en daarna zijn we in de tuinen van het witte huis gaan wandelen. De bomen rond het kleine mansion waren een echte blikvanger. Rond 15.30 gingen we weer op pad omdat we nog enkel honderden mijlen te gaan hadden. Het verkeer ging zeer vlot en om 20.10 konden we inchecken bij de Super 8 in Valdosta, Georgia. We hebben hierdoor ook 1 uur minder tijdsverschil dan de vorige dagen. We lopen nu maar 6 uur meer achter op België :).

Na een stevige steakmaaltijd bij Cheddar's en een douche is het alweer middernacht.

Morgen gaan we naar het Okefenokee Swamp en rijden we verder naar Savannah.

Afstand: 327 mijl/526,3 km

Groetjes

Jeroen en Vinnie