Vandaag ging de wekker al om 6u30. Aangezien het nog ongeveer 2 uur rijden was tot het Okefenokee swamp, het grootste moerasgebied van Noord-Amerika, wilden we al vroeg gaan ontbijten en op tijd vertrekken. De eerste boottocht in Okefenokee zou tussen 9u30 en 10u vertrekken. We kwamen rond 9u40 aan bij Okefenokee en bleek dat de boottocht pas om 10u30 zou vertrekken. Voor niks zo vroeg opgestaan dus maar soit 'De ochtendstond heeft goud in de mond' denken we dan maar want het was weer prachtig weer vandaag. De zon scheen volop en het zou zo'n 26 graden worden. Gelukkig stond er wel een windje wat het aangenaam maakte.
Iets voor 10u30 gingen we aan boord van onze boot met nog 2 oudere koppels en onze gids, 65 jaar, met slechts een paar tanden en sappig southern accent (zoals iedereen hier in Georgia). De boottocht duurde 90 minuten en was de moeite. We zagen heel wat alligators, schildpadden, reigers en ibissen. Je vaart op een kanaal dat al aangelegd werd in de 19e eeuw om de Golf van Mexico te verbinden met de Atlantische Oceaan. Dit is gelukkig niet door gegaan, zei de gids, aangezien dat desastreuze gevolgen zou gehad hebben voor het milieu. Onze gids vertelde honderduit over het wildlife, de planten en de geschiedenis van het moeras. Zeer interessant. Hij dronk zelfs van het zwarte water gewoon om te laten zien dat er door de zuurtegraad geen bacteriën in kunnen leven. Maar dat hebben wij toch maar niet gedaan. Misschien vallen je tanden er ook wel van uit :) .
Rond 12u meerden we terug aan. Er was ook nog een weg naar een boardwalk met op het einde een uitkijktoren. Die zouden we ook nog wel even doen dachten we. Maar omdat we bij de verkeerde parking stonden werd het een langere wandeling dan verwacht. We zijn halverwege dan ook maar teruggegaan omdat we nog naar Jekyll Island wilden gaan en het anders weer laat zou worden. Dus bij de uitkijktoren zijn we nooit geraakt.
Rond 13u30 reden we dan verder naar Jekyll Island. Hier kwamen we rond 14u30 aan. Het was intussen bewolkt geworden. Er was ook regen voorspelt maar die kwam er gelukkig niet en de temperatuur bleef ook aangenaam. Op dit eiland ligt Driftwoord Beach, een strand met omgevallen bomen. Ik had er op voorhand al foto's van gezien en dat vond ik heel speciaal. En dat was het ook. Vinnie zei dat ze het misschien we het mooiste strand vond dat ze ooit gezien had. Ik kan dat alleen maar beamen. De foto's zeggen iets maar eigenlijk moet je het zelf gezien hebben.
Tegen 16u reden we dan verder naar ons hotel in Savannah. Rond 17u30 kwamen we aan bij het Super 8 hotel. We checkten in, dropten de bagage op de kamer en gingen meteen eten bij het Cracker Barrel restaurant vlakbij ons hotel. Dit is een keten (geen fastfood) met een degelijke, typisch Amerikaanse keuken en heel schappelijk van prijs. 2 jaar geleden zijn we er ook gaan eten en ook nu beviel het ons. Rond 19u waren we al terug op de kamer. Een pak vroeger dan de vorige dagen. Dat doet ook eens deugd. Intussen is het bijna 23u en daarmee is de blog voor vandaag ook weer af. Vinnie ligt al een uurtje te pitten en ik kruip er ook maar eens in. De lange rijdagen beginnen door te wegen.
Morgen rijden we verder naar Charleston de hoofdstad van South Carolina. Hier blijven we 2 nachten.
Afstand: 252 mijl/405,6 km
Groeten,
Vinnie & Jeroen
Okefenokee Swamp
Driftwood Beach (Jekyll Island)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten